شادی تو را باور دارم این روزها این روزها که منی دگر در تو متولد شده است شادی مرا باور کن این شب ها این شبها که رنج تنهایی تو را نمی رنجاند جای من خالیست....نه! حال من عالیست

شهر خالی بود از ترس خالی از نفر از همسفر از عشق از ایمان از گذشت از درگذشت نه اینکه انسانی در آنجا زندگی نمی کرد آمار هرساله، حکایت از جمعیت میلیونی شهر داشت اما چیزی که میان مردمش وجود داشت، دروغ بود دروغ تنها دارایی مردم شهر شده بود....